aandelen in portefeuille

Aandelen die een onderneming zelf in bezit heeft. Deze zijn nog niet uitgegeven of zijn later door de onderneming weer ingekocht.

De effectenbeurs lijkt op het weer

Zowel rond de beurs als bij de meteorologische diensten vinden we mensen die pogingen doen om voorspellingen te maken. Voor het weer bestaan complexe computermodellen die met duizenden gemeten variabelen een voorspelling proberen te doen.

Mijn opa had destijds zijn eigen model voor voorspellingen dat weinig met wiskunde van doen had, namelijk de Enkhuizer Almanak, die weersvoorspellingen deed voor een jaar vooruit. Eigenlijk kon je de conclusie trekken dat ze er allebei heel vaak naast zaten. Het beste wat de Enkhuizer almanak te bieden had waren de manieren om ratten en muizen te bestrijden wat er uitgebreid in beschreven werd.

We ervaren allemaal dagelijks door plotselinge druppels op het hoofd dat de complexe modellen voor het weer er nogal eens naast zitten. De enige betrouwbare voorspelling is de weerradar. Waarom? Omdat deze laat zien wat er op dat moment gaande is, en wat we voor de korte, aankomende tijd mogen verwachten. Hetzelfde geldt voor de beurzen. Natuurlijk zijn er seizoenspatronen, vooral in de grondsttoffenhandel, maar verder komen de voorspellingen voor de perioden die verder weg liggen niet.

Zowel fundamentele als technische modellen komen qua voorspellen niet verder dan enkele weken. Alles wat verder dan drie weken in de toekomst ligt is koffiedik kijken. Een andere overeenkomst zijn de malle "wijsheden". Bijvoorbeeld de zelfvervullende profetie "sell in may and go away" die grote overeenkomsten lijkt te hebben met "als het regent in mei, dan is april voorbij". Conclusie? Noch bij het weer, niet te veel aandacht schenken aan voorspellingen maar de paraplu meenemen en de effectenportefeuille verzekeren. En veel studeren. Bijvoorbeeld op aandelen in portefeuille.

Waarom handelen en niet beleggen

De meeste beleggers doen aan beleggen voor een wat langere periode. Sommige beleggers gaan daar zelfs voor de zeer lange termijn van tien jaar of meer. Een handelaar gaat er van uit dat hij een {eenmaal ingenomen|} positie maar kort aanhoudt, vaak zelfs nog dezelfde dag.

Waar de meeste beleggers op zoek zijn naar een uitgekiende portefeuille met een goede spreiding etc, streeft een trader er slechts naar om dusdanige posities te hebben dat hij niet alleen het risico in de hand heeft, maar ook het zogenaamde moneymanagement, wat bepaalt hoeveel hij van een bepaalde positie kan hebben zonder zijn tradingbusiness in gevaar te brengen.

Traders maken voornamelijk gebruik van technische analyse. Een fundamentele aanpak komt wel voor maar is zeker niet gebruikelijk.

Je moet wel erg in je trading-aanpak geloven als je zoals deze trader bijbetalen wil als iemand je product niet goed vindt. Klik nu hier om het zelf uit te proberen. U hebt niets te verliezen.

Er is meer in de optiewereld dan een call kopen.

Als u een calloptie, of kortweg call koopt, dan koopt u het recht om op een bepaald moment in de toekomst aandeel aandeel te kopen voor een vastgestelde prijs. Hoe verder het aankoopmoment weg ligt, hoe meer u betaalt. Hoe verder de koers waartegen u gaat kopen van de huidige koers verwijderd is, hoe aandeel aandeel vele opties verkrijgbaar. Dure en minder dure. Deze koersen van de opties worden met vrij ingewikkelde modellen bepaald, vooral middels kansberekingen en renteberekening.

Hier gaat het nu bij veel beleggers mis. Ze kopen een goedkope optie. Deze is echter niet goedkoop, maar gewoon niet meer waard. Op de optiebeurs wordt echt aan niemand ook maar een dubbeltje cadeau gedaan.

Het is daarom beter om een in plaats van een call te kopen deze te gaan verkopen. Dat brengt extra risico met zich mee, en dat moet u daarom begrenzen. Een goede strategie die dit in zich heeft is de condor of iron condor. Hoe u een condor opzet middels een viertal optiecontracten leest u hier. En als het niet bevalt krijgt u ook uw geld nog terug.