Allocatie

De toedeling van de produktiefactoren over de produktiemogelijkheden.

Beleggen is uitsluitend voor specialisten.

Wat doet u als u in de schoenen van een beleggingsanalist zou staan? Zou u tegen uw klanten zeggen dat uw vak eigenlijk niet echt iets voorstelt, en dat u, als u uw werk erg goed doet in 50% van de gevallen goed zit met uw adviezenen in 50% van de gevallen fout? Ik zou het niet doen, en u waarschijnlijk ook niet.

Ondermeer dat verschijnsel zorgt ervoor dat er nodeloos moeilijk wordt gedaan over beleggen. Er hangt een stuk mystiek omheen, en dat moet voor veel betrokkenen vooral zo blijven. Net als bij webbouwers, it-specialisten en politici. Dat er bij een beetje planmatige aanpak, zoals op deze site meermalen beschreven, eigenlijk niet eens echt veel risico wordt gelopen zeker als je veel bijleert zoals over allocatie, en dat er optieconstructies bestaan die nauwelijks risico maar wel opbrengsten kennen, daar heeft men het niet over.

Kortom, de wereld van het beleggen laat zich vaak als een ballon doorprikken en vaak zorgt de markt zelf wel dat dat gebeurt. En aan mensen de speldenprikken uitdelen, zoals sommige onafhankelijke adviseurs en websites doen heeft men al helemaal geen boodschap. maar dat iemand met een ballon met hete lucht iemand met een grote speld niet ziet zitten is wel logisch.

Pennystocks, lekkernij voor de kenners

Er zijn eigenlijk 2 soorten beleggers, namelijk de groep die de grote voordelen van een pennystockportfolio zien, en een groep die daar helemaal niets van moet hebben. De laatste groep zal het gaan hebben over de grote risico's, fondsen die niemand hebben wil etc. En hier liggen wijze woorden. Juist het feit dat niemand deze fondsen in bezit wil hebben zorgt er voor dat ze goedkoop zijn.

Zodra iemand ze ontdekt en vooral als ze door een goeroe aanbevolen gaan worden, dan kunnen dit soort pennystocks rustig 1000% per jaar maken. Er zijn wel ergere voorbeelden van een absurde stijging bekend. En over het feit dat je relatief goedkoop een prachtig gespreide portefeuille op kunt bouwen hoor je de echte kenners in het algemeen ook niet. En uw bank? Die verdiept zich niet in fondsen die niemand hebben wil en zal aanschaf dan ook gemakshalve afraden.

Bent u iemand die graag zelf een mening vormt, klik dan hier. Deze engelstalige publicatie vertelt u alles over de boeiende wereld van de pennystocks.

Daytrading.

Daytrading is een vorm van trading waarbij men op dezelfde dag een positie opent en ook weer sluit. Omdat koersbewegingen binnen een dag toch wel beperkt blijven, richt een daytrader zich op relatief grote posities waar hij een kleine winst op maakt. In zijn totaliteit maakt hij dan toch een leuke winst.

Hoe gek het misschien klinkt, het grote voordeel van daytrading is het feit dat er geen posities tot de volgende dag worden vastgehouden. In de nacht kan er overal ter wereld van alles gebeuren waar je als trader op dat moment niet op kunt reageren. (een uitzondering hierop is de FOREX handel). We kunnen dus de volgende morgen geconfronteerd worden met een verrassing. Een beweging in ons voordeel is natuurlijk nooit een probleem maar een tegengesteld kan een hoop geld kosten voordat we de kans hebben om de positie te sluiten. Dit temeer daar de condities in de eerste minuten van de beurs ook niet ideaal zijn.

Dat je garantie krijgt bij aankoop komt wel vaker voor. Maar dat je, zoals deze trader doet, extra geld teruggeeft als het product niet voldoet, dat kom je niet vaak tegen. Klik nu hier om het zelf uit te proberen. U hebt immers onder die condities niets te verliezen.

Opties zijn niet alleen om te speculeren

Van oorsprong waren opties bedoeld om de risico's op beleggingsportefeuilles in te dammen. Het risico van een daling, dat de belegger niet wenste te nemen, werd afgewenteld op derden.

Deze derden ontvingen daarvoor een premie, omdat ze de verzekering voor hun rekening namen. Men sprak dan ook niet van opties maar van premieaffaires. Later werd deze handel steeds verder uitgebouwd en kregen opties steeds meer de naam van speculatief instrument.

Hoewel dit volkomen ten onrechte is, kent iedereen wel iemand die met opties in de problemen is gekomen. Veel hier zijn indianenverhalen, maar de manier waarop mensen opties kopen is zeker voor verbetering vatbaar. Later ontdekte men, dat het feit dat zoveel mensen geld verloren betekende dat er ook veel geld werd verdiend.

Er ontstaat geen geld op de optiebeurs, en het verdampt er ook niet. Wat er in gaat komt eruit, het is een zogenaamde zerosum game. Dat verdienen gebeurt in de praktijk door handelaren met uitgekookte optieconstructies, die het risico beperkt en minimaal begrend houden, en die de mogelijkheid hebben het geld van de arme optiekopers binnen te harken.

Een goed voorbeeld hiervan is de zogenaamde condor constructie. Lees hier hoe u gebruik maakt van deze condor en ook u zult tot de ontdekking komen dat opties heel wat meer mogelijkheden kennen dan speculeren op een koersbeweging die in 50% van de gevallen een andere kant opgaat.