Downgrading

Een fonds degradeert, het wordt minder gewaardeerd dan voorheen.

Waarom trading

De meeste beleggers doen aan beleggen voor een wat langere periode. Sommigen gaan zelfs voor de zeer lange termijn van tien jaar of meer. Een trader daarentegen richt zich op de zeer korte termijn, vaak zelfs nog dezelfde dag.

Waar de meeste beleggers uitzien naar een uitgekiende portefeuille met een goede spreiding etc, streeft een trader er slechts naar om dusdanige posities te hebben dat niet alleen het risico verantwoord is, maar ook het zogenaamde moneymanagement, wat bepaalt hoeveel hij van een bepaalde positie kan hebben zonder dat zijn trading gevaar loopt.

In de wereld van de trading vinden we vrijwel uitsluitend technische analyse terug. Een fundamentele aanpak komt wel voor maar is zeker niet gebruikelijk.

Je moet wel erg in je trading-aanpak geloven als je zoals deze trader bijbetalen wil als iemand je product niet goed vindt. Klik nu hier om het zelf uit te proberen. U hebt niets te verliezen.

Warren Buffett over risicoanalyse en beleggen

"When investing, we view ourselves as business analysts, not as market analysts, not as macroeconomic analysts, and not even as security analysts."

Buffett gaat uit van het feit dat wanneer je een besluit genomen hebt, je er niet meer op terug moet gaan komen.

Dat het niet mee zou vallen om de regels van Buffett, hoe simpel ze in wezen ook zin in een computerprogramma te stoppen was wel bekend, maar er zijn nu toch mensen in geslaagd.

Als u er van uit gaat dat deze aanpak en dus deze software wel iets voor u kan zijn, klik dan hier en u kunt Buffetts aanpak uitproberen. Met de nadruk op proberen want er is een niet-goed-geld-terug regeling.

Opties zijn niet alleen om te speculeren

Van oorsprong waren opties bedoeld om de risico's op beleggingsportefeuilles in te dammen. Het risico van een daling, dat de belegger niet wenste te nemen, werd afgewenteld op derden.

Deze derden ontvingen daarvoor een premie, omdat ze de verzekering voor hun rekening namen. Men sprak dan ook niet van opties maar van premieaffaires. Later werd deze handel steeds verder uitgebouwd en kregen opties steeds meer de naam van speculatief instrument.

Hoewel dit volkomen ten onrechte is, kent iedereen wel iemand die met opties in de problemen is gekomen. Veel hier zijn indianenverhalen, maar de manier waarop mensen opties kopen is zeker voor verbetering vatbaar. Later ontdekte men, dat het feit dat zoveel mensen geld verloren betekende dat er ook veel geld werd verdiend.

Er ontstaat geen geld op de optiebeurs, en het verdampt er ook niet. Wat er in gaat komt eruit, het is een zogenaamde zerosum game. Dat verdienen gebeurt in de praktijk door handelaren met uitgekookte optieconstructies, die het risico beperkt en minimaal begrend houden, en die de mogelijkheid hebben het geld van de arme optiekopers binnen te harken.

Een goed voorbeeld hiervan is de zogenaamde condor constructie. Lees hier hoe u gebruik maakt van deze condor en ook u zult tot de ontdekking komen dat opties heel wat meer mogelijkheden kennen dan speculeren op een koersbeweging die in 50% van de gevallen een andere kant opgaat.

Pennystocks, de verguisde belegging.

Als je als belegger vertelt dat je in pennystocks, of microcaps zoals ze ook wel genoemd worden, belegt dan wordt je op zijn best wat meewarig aangekenen. Tenzij er meer beleggers in deze leuke aandelen zijn. Die begrijpen wat u bedoeld, maar ze zijn er waarschijnlijk nog niet voor uitgekomen.

In de beleggerswereld geldt nog altijd dat alle waar naar zijn geld is, en daarom kopen veel beleggers graag dure aandelen. Bij voorkeur de bekende blue-chips. Daarbij mogen ze ook nog graag de onder beleggers populaire zegswijze "koop laag, verkoop hoog" aanhalen. Dat deze uitspraak volstrekt in tegenspraak is met het aankoopgedrag is iets waar velen niet echt voor open staan.

Toch kunnen we in plaats van 100 blue chip aandelen misschien wel 2500 pennystocks kopen. Hoe dat precies in zijn werk gaat kunt u hier lezen in deze weliswaar engelstalige maar zeker aanbevolen publicatie.