Plaatsingsdepot

Voorraad niet-uitgegeven stukken en weer ingekochte stukken

Optiebeleggen vraagt om een planmatige aanpak

Iemand die een bedrijf start die maakt een bedrijfsplan. Daarin zet hij zijn kosten op een rijtje, kijkt welke neemt daar ook de inkomsten in op en komt zo tot een kasstroom, waar het bedrijf van kan bestaan. Veel beleggers zien beleggen niet als een bedrijf en werken niet volgens een vastgelegd plan.

Ze krijgen een tip van de buurman en kopen bij voorkeur een calloptie. Een goedkope, die is niet zo gevaarlijk want je kunt niet optie optie waardeloos af, en veel beleggers worden dan bevestigd in hun mening dat opties inderdaad gevaarlijk zijn.

Maar er is ook een categorie optiebeleggers die wel van mening is dat optiehandel bedrijfsmatig aangepakt moet worden. Zij maken inderdaad een soort van bedrijfsplan , en baseren hun plan op een geschikte strategie, en maken in het algemeen vrij constant geld.

Hoe u een tradingplan maakt is op diverse punten op internet te vinden, en een geschikte strategie vindt u hier. De "condor" of ook wel "iron condor" optieconstructie is veilig, heeft een begrensd, klein risico en zorgt voor een constante inkomstenstroom. precies wat een optiebelegger met een planmatige aanpak zich wenst. Meer over deze condor constructie vindt u hier.

Zeker aanbevolen als u zich in deze manier van optiebeleggen wilt gaan verdiepen. We praten ook over een permanent bedrijf, niet over af en toe eens een vrij willekeurige positie innemen. nee, zolang de optiebeurzen bestaan verdient u geld.

Beleggen is extreem moeilijk.

Wat zou u zeggen als u een duurbetaalde beleggingsanalist was? Zou u tegen uw klanten zeggen dat uw vak eigenlijk niet echt iets voorstelt, en dat u, als u uw werk erg goed doet in 50% van de gevallen goed zit met uw adviezenen in 50% van de gevallen fout? Ik zou het niet doen, en ik durf te wedden dat u het ook niet zou doen.

Dat is één van de redenen dat er nogal eens moeilijk wordt gedaan over beleggen. Er hangt een stuk mystiek omheen, en dat moet voor veel betrokkenen vooral zo blijven. Net als bij webbouwers, it-specialisten en politici. Dat er bij een beetje planmatige aanpak, zoals ook op deze site wel beschreven, eigenlijk niet eens echt veel risico wordt gelopen zeker als je veel bijleert zoals over Plaatsingsdepot, en dat er optieconstructies bestaan die nauwelijks risico maar wel opbrengsten kennen, daar heeft men het niet over.

Kortom, dat moeilijke beleggen is in de meeste gevallen een luchtballon. En aan mensen de speldenprikken uitdelen, zoals sommige onafhankelijke adviseurs en websites doen heeft men al helemaal geen boodschap. Spelden en ballonnen met hete lucht gaan nu eenmaal niet samen.

Warren Buffett over risicoanalyse en beleggen

"When investing, we view ourselves as business analysts, not as market analysts, not as macroeconomic analysts, and not even as security analysts."

Buffett gaat uit van het feit dat wanneer je een besluit genomen hebt, je er niet meer op terug moet gaan komen.

Dat het niet mee zou vallen om de regels van Buffett, hoe simpel ze in wezen ook zin in een computerprogramma te stoppen was wel bekend, maar er zijn nu toch mensen in geslaagd.

Als u er van uit gaat dat deze aanpak en dus deze software wel iets voor u kan zijn, klik dan hier en u kunt Buffetts aanpak uitproberen. Met de nadruk op proberen want er is een niet-goed-geld-terug regeling.

Bouw snel een gevarieerde portefeulle met pennystocks.

Omdat pennystocks, de naam zegt het al, absoluut gezien weinig kosten is het niet moeilijk om er een aantal te selecteren in verschillende sectoren, in verschillende landen en in verschillende regio's. Het feit dat je een gevarieerde portefeuille op kunt bouwen zonder een enorme investering is misschien wel een van de grootste voordelen van het beleggen in pennystocks. Immers, in elk boek over het opbouwen van een effectenportefeuille vinden we wel iets over spreiding.

Een degelijke portefeuille mag nooit onderuit gaan als er een fonds wegvalt. Want dat gebeurt. En echt niet alleen bij pennystocks. Zie het Fortisdrama, toch echt geen kleine jongen, in 2008. Er wordt meestal uitgegaan van rond de 10 fondsen in de portefeuille.

Meer is uit een oogpunt van spreiding nauwelijks interessant, bij minder fondsen is de spreiding onvoldoende. Hoe u een tiental van deze fondsen selecteert vindt u hier. Weliswaar engelstalig, maar dat is voor de doorsnee belegger geen enkel bezwaar.