Wet toezicht effectenverkeer 1995

In de Wet toezicht effectenverkeer 1995 (Wte 1995) is het toezicht op de effectenhandel in Nederland vastgelegd.

Dit toezicht wordt uitgeoefend door de Autoriteit Financiele markten.

Waarom u pennystocks toch eens moet overwegen.

pennystocks hebben enkele grote voordelen: 1. Kleine koersstijgingen zorgen voor grote relatieve winsten
2. Het opbouwen van een goed gespreid portfolio is relatief eenvoudig te bewerkstelligen.
3. Gaat een pennystock onderuit, dan bent u nooit een absoluut groot bedrag kwijt, en de rest van de pennystocks zal de portefeuille beslist op peil houden.

Bij voldoende spreiding is het voldoende als alle fondsen (uitgaande van 10 fondsen in uw portefeuille zijn) in uw portefeuille 11% stijgen, op het moment dat er een fonds wegvalt. 11% is bij de goedkope pennystocks meestal niet meer dan enkele stuivers.

pennystocks moet u dus nooit alleen, dwz als los fonds in een andere portefeuille kopen. Ze horen met een groep in een aparte portefeuille. En dan komen risico en rendement pas goed tot hun recht. Hoe u het beste kunt starten met deze interessante effecten leest u hier.

Wat is trading

Trading is zeer korte termijn handel. Als de termijn zo kort wordt dat we een positie op dezelfde dag zowel openen als sluiten spreken we van daghandel of van het wat meer gebruikte daytrading.

Bij daytrading richten we ons op het behalen van veel kleine winstjes. Bij positietrading, waarbij de positie enkele dagen tot zelfs enkele weken open staat is er sprake van minder actie maar het streven is wel om hogere winsten binnen te halen.

Traders maken in het algemeen gebruik van afgeleide producten zoals termijncontracten of opties. Dit vanwege het hefboomeffect dat deze producten geven. Ook is er de handel in valuta. Dit is echter een verhaal apart.

Deze trader is zo overtuigd van zijn aanpak dat hij zelfs extra geld terug betaald als het niet bevalt. Klik nu hier om het zelf uit te proberen. U hebt niets te verliezen.

De beurs en het weer hebben vele overeenkomsten

Zowel rond de beurs als bij de meteorologische diensten vinden we mensen die voorspellingen willen doen. Voor het weer bestaan complexe computermodellen die met duizenden gemeten variabelen een voorspelling proberen te doen.

Mijn opa had een eigen model om het weer te voorspellen, dat was namelijk de Enkhuizer Almanak waar hij een rotsvast vertrouwen in had en, die weersvoorspellingen deed voor een jaar vooruit. Eigenlijk zitten zowel de almanak als de wiskundige modellen er heel vaak naast. De almanak kon je het beste kopen voor alle manieren om ongedierte te bestrijden die erin beschreven stonden.

Die computermodellen voor het weer werken nauwelijks. De enige betrouwbare voorspelling is de weerradar. Waarom? Omdat deze laat zien wat er op dat moment gaande is, en wat we voor de korte, komende uren mogen verwachten. We zien hetzelfde bij de beurzen gebeuren. Natuurlijk zijn er seizoenspatronen, vooral in de grondsttoffenhandel, maar verder komen de voorspellingen voor de perioden die verder weg liggen niet.

Zowel fundamentele als technische modellen komen qua voorspellen niet verder dan enkele weken. Alles wat verder dan drie weken in de toekomst ligt is koffiedik kijken. Een andere overeenkomst zijn de malle "wijsheden". Bijvoorbeeld de zelfvervullende profetie "sell in may and go away" die grote overeenkomsten lijkt te hebben met "als het regent in mei, dan is april voorbij".. Conclusie? Noch bij het weer, niet te veel aandacht schenken aan voorspellingen maar de paraplu meenemen en de effectenportefeuille verzekeren. En veel studeren. Bijvoorbeeld op Wet toezicht effectenverkeer 1995.

Opties zijn niet alleen om te speculeren

Van oorsprong waren opties bedoeld om de risico's op beleggingsportefeuilles in te dammen. Het risico van een daling, dat de belegger niet wenste te nemen, werd afgewenteld op derden.

Deze derden ontvingen daarvoor een premie, omdat ze de verzekering voor hun rekening namen. Men sprak dan ook niet van opties maar van premieaffaires. Later werd deze handel steeds verder uitgebouwd en kregen opties steeds meer de naam van speculatief instrument.

Hoewel dit volkomen ten onrechte is, kent iedereen wel iemand die met opties in de problemen is gekomen. Veel hier zijn indianenverhalen, maar de manier waarop mensen opties kopen is zeker voor verbetering vatbaar. Later ontdekte men, dat het feit dat zoveel mensen geld verloren betekende dat er ook veel geld werd verdiend.

Er ontstaat geen geld op de optiebeurs, en het verdampt er ook niet. Wat er in gaat komt eruit, het is een zogenaamde zerosum game. Dat verdienen gebeurt in de praktijk door handelaren met uitgekookte optieconstructies, die het risico beperkt en minimaal begrend houden, en die de mogelijkheid hebben het geld van de arme optiekopers binnen te harken.

Een goed voorbeeld hiervan is de zogenaamde condor constructie. Lees hier hoe u gebruik maakt van deze condor en ook u zult tot de ontdekking komen dat opties heel wat meer mogelijkheden kennen dan speculeren op een koersbeweging die in 50% van de gevallen een andere kant opgaat.